Μέσα στην απόλυτη ησυχία είναι που σε πιάνει να ουρλιάξεις.
Να βγάλεις όλη σου την ένταση, το πάθος, τα συναισθήματα που δεν μπόρεσες να δώσεις, που έκρυψες γιατί φοβήθηκες, που κράτησες γιατί σου είπαν οτι έτσι πρέπει. Έτσι πρέπει.
Εκεί που όλοι ησυχάζουν, ηρεμούν κατασταλάζουν στα ωραία, ακυρώνουν τα άσχημα της ημέρας είναι η ώρα η δική σου που θέλεις, μα την Παναγία πόσο θέλεις... πόσο θέλεις...
Τόσο πολύ θέλεις που σου έρχεται να ουρλιάξεις...
και παρακαλάς.. και ουρλιάζεις σιωπηλά... τόσο σιωπηλά που γίνεται μια φούσκα και σε καταπίνει...
Να βγάλεις όλη σου την ένταση, το πάθος, τα συναισθήματα που δεν μπόρεσες να δώσεις, που έκρυψες γιατί φοβήθηκες, που κράτησες γιατί σου είπαν οτι έτσι πρέπει. Έτσι πρέπει.
Εκεί που όλοι ησυχάζουν, ηρεμούν κατασταλάζουν στα ωραία, ακυρώνουν τα άσχημα της ημέρας είναι η ώρα η δική σου που θέλεις, μα την Παναγία πόσο θέλεις... πόσο θέλεις...
Τόσο πολύ θέλεις που σου έρχεται να ουρλιάξεις...
και παρακαλάς.. και ουρλιάζεις σιωπηλά... τόσο σιωπηλά που γίνεται μια φούσκα και σε καταπίνει...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.