"...Αχ, Έρωτα θεέ, τι άπληστος τι ακόρεστος που είσαι!
Ενώ όλα τα χωράς, όλα τα δέχεσαι, σαν θάλασσα,
ο,τι θα καταπιείς, όσο ακριβό κι υπέροχο κι αν είναι,
μέσα σε μια στιγμή
ξεπέφτει, ευτελίζεται και δεν σου φτάνει.
Τόσο γεμάτος με μορφές της φαντασίας είν' ο έρωτας,
που είναι από μόνος του η τέλεια φαντασίωση..."
Τη μελωδία αυτή ξανά...!
Ενώ όλα τα χωράς, όλα τα δέχεσαι, σαν θάλασσα,
ο,τι θα καταπιείς, όσο ακριβό κι υπέροχο κι αν είναι,
μέσα σε μια στιγμή
ξεπέφτει, ευτελίζεται και δεν σου φτάνει.
Τόσο γεμάτος με μορφές της φαντασίας είν' ο έρωτας,
που είναι από μόνος του η τέλεια φαντασίωση..."
Τη μελωδία αυτή ξανά...!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.