Ζωή και κότα. Ζωή που άλλοι θα ζήλευαν, ζωή που κι εγώ ευχαριστιέμαι τις στιγμές που δν βουλιάζει το βλέμμα μου στις μνήμες. Γιατί αναμνήσεις δεν έγιναν και δεν ξέρω πότε κι αν, θα γίνουν.
Οτι έγινε, έγινε και δεν θα πάει χαμένο, είναι πολύ δυνατό για να πάει χαμένο.
Θα φανεί. Στο χειροκρότημα αφού ως συνήθως στο τέλος της παράστασης βγάζει κανείς τα συμπεράσματά του.
Η δική μας παράσταση ήταν μοναδική, ανεπανάληπτη. Θέλω κι άλλες!
Δεν μασάμε ρε.
Ζωάρα.
Οτι έγινε, έγινε και δεν θα πάει χαμένο, είναι πολύ δυνατό για να πάει χαμένο.
Θα φανεί. Στο χειροκρότημα αφού ως συνήθως στο τέλος της παράστασης βγάζει κανείς τα συμπεράσματά του.
Η δική μας παράσταση ήταν μοναδική, ανεπανάληπτη. Θέλω κι άλλες!
Δεν μασάμε ρε.
Ζωάρα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.