Θα περάσει

Είναι κάτι νύχτες αξημερωτες.. που ξυπνας από εφιάλτη κάπου στις 3:30 και περνάνε από τα μάτια σου σαν ταινία ολα οσα έζησες,  οσα ένιωσες κι αισθάνθηκες, οσα θέλησες να πεις κι ελπίζεις.. αγγίγματα, φιλια, ματιές κι όνειρά, όνειρα, ελπίδες, προσδοκίες. Τρυφερότητα στο βλέμμα, σκέψεις που χαϊδεύουν, γόνατα που τρέμουν από το απίστευτο που δεν περίμενές να ξανασυμβεί, αμηχανία από την ένταση και στο τέλος η συνείδησή οτι τέλειωσε...
Θα περάσει λένε οσοι ξέρουν, θα περάσει άσέ το χρόνο να κάνει τη δουλεια του. Βγες, πέρνα καλά, γνώρισε κόσμο,  δώσε σημασία σε αυτά που πρέπει, γέλα, απομονώσου, ηρέμησε... και θα περάσει.
Ολα τα κανω. Τίποτα δεν πέρασε. Είμαι μέσα στην πηγή της ευτυχίας κι όμως είσαι αυτό που μόλις σκύψω το βλέμμα το κάνει να σκοτεινιάζει... αυτό το τίποτα που λέω οταν με ρωτάνε τι έχω...