Ψυχρότης...

Μιλώντας για σχέσεις

Αυτός: Έλα λίγο πιο κοντά!
Εκείνη:  ... κοντά είμαι..
Α: Όχι δεν είσαι, έλα εδώ.. γιατί είσαι έτσι;
Ε: (απορημένη) Πως είμαι δηλαδή;
Α: Ψυχρή.. κάθεσαι κει, μιλάς, γελάς αλλά δεν ανοίγεσαι.. πάω να σου πιάσω το χέρι και το τραβάς ή απλά το αφήνεις ξερό να υπάρχει κάτω από το δικό μου..
Ε: (στραβό μισό χαμογελάκι) Σιγά καλέ..!
Α: Ναι, ναι. Γενικά πρέπει να είσαι έτσι ε; λίγο ψυχρή, δεν ακουμπάς, δεν θες να με αγγίζεις, δεν είσαι και πολύ του ζουζουνίσματος, δεν είσαι τρυφερή, δεν.. να μη το πάρω προσωπικά, ε..;
Ε: Ναι.. μάλλον.. 

Τι να σου έλεγε; Οτι απλά δεν είσαι Αυτός που θέλει να αγγίζει και να την αγγίζει..;  
Δε μοιράζεται φίλε μου, δεν χαλαλίζει τον εαυτό της για κανέναν. 
Μόνο σε αυτόν που θέλει, γίνεται από όλα. Γίνεται εκρηκτική, θέλει να τον ακουμπάει, να τον νιώθει, να τον χαιδεύει all the time. Μεταμορφώνεται από τη μια στιγμή στην άλλη, από ένα του βλέμμα, αλλάζει όλη η δομή της και χάνεται η μάσκα, η άμυνα, η προστασία της. Κι αφήνεται και λάμπουν τα μάτια της και γίνεται μια άλλη.. μια μάγισσα.. μια γυναίκα με όλη τη σημασία της λέξεως. 
Ένα βλέμμα αρκεί. Αν δεν το βλέπεις στα μάτια της, μη το ψάχνεις, μην επιμένεις. 
Απλά δεν είσαι ο Αυτός. 

Είναι περίεργες φάσεις αυτές. Δεν ξέρω τι είναι πιο καλό τελικά όταν τα συναισθήματα δεν είναι απολύτως αμοιβαία, να αγαπάς ή να αγαπιέσαι;
Αν αγαπάς, μπορείς να κάνεις τα πάντα για το αντικείμενο του πόθου σου, ανεξάρτητα από το πως νιώθει αυτός/αυτή. Πράττεις και φέρεσαι όπως θες και ίσως δεν σε νοιάζει και πολύ να πάρεις, σου αρκεί ίσως να δίνεις. Άλλωστε αυτή δεν είναι και η έννοια της αληθινής αγάπης, να δίνεις χωρίς να περιμένεις ανταπόδοση;

Αν αγαπιέσαι από την άλλη, ίσως νιώθεις άβολα που μόνο παίρνεις,πιέζεσαι που δεν μπορείς να ανταποδώσεις πλήρως και καταλήγεις να νιώθεις τύψεις, να κλείνεσαι, να απομακρύνεσαι. Κι αρχίζει να χάνεται η μαγεία και δεν μπορείς να ευχαριστηθείς ούτε τις στιγμές που περνάς πραγματικά καλά. Όλα αυτά αν δεν είσαι γαιδούρι ε; γιατί υπάρχουν κι αυτοί/ες που απλά παίρνουν (αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση).
Συζητώντας το με παρέα, καταλήξαμε οτι το πιο ωραίο είναι να αγαπάνε και οι δυο εναλλάξ, έτσι για να προχωράει το πράγμα, με δεδομένο πάντα οτι αγαπάνε και οι δύο.  Λαμβάνοντας υπόψη τη συνθήκη που λέει οτι σε μια σχέση πάντα ο ένας αγαπάει πιο πολύ, κάτι τέτοιο θα ήταν το ιδανικό.. sharing is eveything..
Αρκεί να καταλάβεις τι σημαίνει η λάμψη στο βλέμμα και να αφήσεις τον άλλο να ανοιχτεί, να μη τον φοβήσεις, να μη τον τρομάξεις..