"Μέρα ήταν και πέρασε"

"Μέρα είναι θα περάσει.." αποφάσισε, έκλεισε τα μάτια κι έγειρε πίσω το κεφάλι.

Έτσι ζούσε τη ζωή τον τελευταίο καιρό, μέρα με τη μέρα. Έντονα, γεμάτα με πολλά και διαφορετικά πράγματα να κάνει κι απασχολημένο μυαλό.
Πόνος σωματικός από τις τόσες ώρες ορθοστασίας κι ατελείωτων πηγαινέλα αλλά και χάσιμο στον καναπέ να δουλευει ο εγκέφαλος στο ρελαντί.

Τα μικρά αγκαθάκια όμως, κάθε φορά υπήρχαν πίσω από τις λέξεις και τα βλέμματα, εκείνα που δεν ήταν ίδια και μάταια έψαχνε να είναι άλλα. 
"Τι σημασία έχει" σκέφτηκε "μέρα είναι.. θα περάσει..κι αύριο θα είναι μια καινουρια μέρα, μια καινούρια αρχή". 

Κι ας μην ερχόταν μια καινούρια μέρα, κι ας μη γινόταν μια καινούρια αρχή. 
Σημασία είχε να έβγαζε τη μέρα. 

Να βγαίνουν οι μέρες να μη μας τρώνε αυτά που κρύβουμε.



“If we knew each other's secrets, what comfort we should find.” 

 John Churton Collins

Αύγουστος

Καλό μήνα 

Πως φαντάζουν οι φάροι σα φαντάσματα

Λένε πως η ζωή πάντα σου φέρνει αυτά που σου χρειάζονται κι όχι αυτά που θέλεις ή θεωρείς πως αξίζεις.. άλλοι πάλι λένε πως πάντα ο καθένας παίρνει αυτό που έδωσε, είτε αυτό είναι καλό είτε αυτό είναι κακό. Δε συμφωνώ ούτε με το ενα, ούτε με το άλλο νομίζω.
Νομίζω οτι παίρνεις πάντα αυτό που ζητάς, σε συνάρτηση βέβαια με το από ποιον το ζητάς. 

Αν κι έχω μάθει πλέον να μην έχω ούτε "πάντα", ούτε "ποτέ" κι όλα αυτά κλωθογυρνάνε στο κεφάλι μου, κοιτώντας πίσω βλέπω οτι τα σημάδια υπήρχαν. Ήταν εκεί σου έκλειναν το μάτι, σου χαμογελούσαν ή σου ξίνιζαν κι εσύ απλά δεν είχες μάτια να τα δεις. Είμαι σίγουρη πως θα συνφωνήσεις μαζί μου

Είναι αυτό που λένε να 'χεις μάτια ανοικτά. Ή αυτό που άλλοι αποκαλούν ένστικτο. Αν εμείς επιλέγουμε να μη το εμπιστευόμαστε ή να κοροιδεύουμε τον εαυτό μας δε φταίει κανένα κάρμα, κανένας άλλος. Φταίνει οι επιλογές και οι αποφάσεις μας.

Όταν λοιπόν σου έρχεται αυτό που ζητάς μη κλαις, μη σκυλιάζεις, μη πελαγώνεις.. το ζήτησες, το πήρες, ζήσε με αυτό και θα σε πάει μπροστά. Οτι κάνουμε σε αυτή τη ζωή δε το κάνουμε από εκδίκηση σε έναν ανύπαρκτο εχθρό, ούτε γιατί πληγωθήκαμε, το κάνουμε γιατί αυτό πραγματικά έχουμε ανάγκη. 


Η ανάγκη σου ήταν να με σκοτώσεις κι αυτό έγινε κι έτσι εγώ σαν φάντασμα τώρα γυρνώ
Σε κείνη τη θάλασσα που από φόβο δε βούτηξες 

Αγαπώ σημαίνει

Ποιος άφησε χνάρια να βρεις να πατήσεις 

για να ’χεις μια στράτα αν θες να γυρίσεις 

και όταν γυρίσεις σου είπα πως θα ’μαι εδώ. 

Ποιος πήρε απ΄τη Δύση του ήλιου το χρώμα 

για να ’χεις να βλέπεις και όχι στο χώμα 

ποτέ να μην πέσουν τα μάτια σου που τ’αγαπώ. 

Αγαπώ σημαίνει ν’ ανταμώνουν ξένοι 

και οι δυό τους να ‘ναι απ’ όλα πιο πολύ. 

Αγαπώ σημαίνει κάτι που σε φέρνει 

στο να θες να φτάσεις στην υπερβολή. 

Ποιος μέρα τη μέρα κρυφά πολεμούσε

μπροστά από σένα τις πίκρες νικούσε 

ποτέ σου πως είναι η πίκρα ποτέ σου μη δεις. 

Ποιος νύχτα τη νύχτα ανάσες μετρούσε 

για να ’ρθει κοντά σου βουνά προσπερνούσε 

εκεί για να είναι ποτέ σου να μη φοβηθείς 

Αγαπώ σημαίνει ν’ ανταμώνουν ξένοι 

και οι δυό τους να ‘ναι απ’όλα πιο πολύ 

ΑΓΑΠΩ ΣΗΜΑΙΝΕΙ 

Υπερβολές που έκανα όλες χαλάλι 

για σένανε χαλάλι σου θα το’κανα και πάλι. 

Ποτέ μου δεν μετάνιωσα δεν μετανιώνω 

και πάντα υπερβολικός για σένα θα δηλώνω. 

Αγαπώ Σημαίνει

Βλέπεις αγάπη μου στον έρωτα, χειρότερο από το να μη δίνεις τίποτα 

είναι ό,τι δίνεις να το παίρνεις με ευκολία πίσω 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Όμως

Μακάρι να γινόταν.

Διαστάσεις, ενίοτε οι πραγματικές

Απομεινάρια μιας Κυριακής

> 17 παιδιά απολαμβάνουν κάθε μέρα ποιότητα ζωής, χάρη στους γονείς τους και ανθρώπους που δίνουν
> 14 άνθρωποι άκουσαν "ευχαριστώ" για τον κόπο τους
> 28 ζευγάρια μάτια άνοιξαν, 14 καρδιές κλώτσησαν
> 2 οργανώσεις πέτυχαν το σκοπό τους 

> Χιλιάδες κόσμου, χιλιάδες στο δρόμο, στην παραλία, στο άγαλμα
> Χιλιάδες επίσης στους καναπέδες, στα φαγαδικα, στα καφε
> 'Ενα (τουλάχιστον.. ) σπίτι-μνημείο κληρονομιάς κάηκε
> Κανένα μέσο δεν το επικοινώνησε

> Ένας στυλος StoP έπεσε
> Ενας μεθυσμένος τράκαρε και χτύπησε στο κεφάλι
> Ενας είπε "αφήστε τον, θα μπορούσε να είχε σκοτώσει το παιδί ή τη γυναίκα μου"
> Κανείς δεν μίλησε, άνθρωποι κοιτούσαν πίσω από κουρτίνες

Μόνο ένα παληκάρι βοήθησε. 
Σε αυτό στηρίζομαι, σε αυτό πιστεύω.
Όσο υπάρχουν τέτοια παληκάρια, ο κόσμος θα γίνεται καλύτερος χωρίς να μας νοιάζει πως τον αποκαλούμε 

"..κι εγώ δεν έχω για νοίκι.."
Ευτυχώς άρχισε να βρέχει.