"Μέρα είναι θα περάσει.." αποφάσισε, έκλεισε τα μάτια κι έγειρε πίσω το κεφάλι.
Έτσι ζούσε τη ζωή τον τελευταίο καιρό, μέρα με τη μέρα. Έντονα, γεμάτα με πολλά και διαφορετικά πράγματα να κάνει κι απασχολημένο μυαλό.
Πόνος σωματικός από τις τόσες ώρες ορθοστασίας κι ατελείωτων πηγαινέλα αλλά και χάσιμο στον καναπέ να δουλευει ο εγκέφαλος στο ρελαντί.
Τα μικρά αγκαθάκια όμως, κάθε φορά υπήρχαν πίσω από τις λέξεις και τα βλέμματα, εκείνα που δεν ήταν ίδια και μάταια έψαχνε να είναι άλλα.
"Τι σημασία έχει" σκέφτηκε "μέρα είναι.. θα περάσει..κι αύριο θα είναι μια καινουρια μέρα, μια καινούρια αρχή".
Κι ας μην ερχόταν μια καινούρια μέρα, κι ας μη γινόταν μια καινούρια αρχή.
Σημασία είχε να έβγαζε τη μέρα.
Να βγαίνουν οι μέρες να μη μας τρώνε αυτά που κρύβουμε.
“If we knew each other's secrets, what comfort we should find.”
Έτσι ζούσε τη ζωή τον τελευταίο καιρό, μέρα με τη μέρα. Έντονα, γεμάτα με πολλά και διαφορετικά πράγματα να κάνει κι απασχολημένο μυαλό.
Πόνος σωματικός από τις τόσες ώρες ορθοστασίας κι ατελείωτων πηγαινέλα αλλά και χάσιμο στον καναπέ να δουλευει ο εγκέφαλος στο ρελαντί.
Τα μικρά αγκαθάκια όμως, κάθε φορά υπήρχαν πίσω από τις λέξεις και τα βλέμματα, εκείνα που δεν ήταν ίδια και μάταια έψαχνε να είναι άλλα.
"Τι σημασία έχει" σκέφτηκε "μέρα είναι.. θα περάσει..κι αύριο θα είναι μια καινουρια μέρα, μια καινούρια αρχή".
Κι ας μην ερχόταν μια καινούρια μέρα, κι ας μη γινόταν μια καινούρια αρχή.
Σημασία είχε να έβγαζε τη μέρα.
Να βγαίνουν οι μέρες να μη μας τρώνε αυτά που κρύβουμε.
“If we knew each other's secrets, what comfort we should find.”
John Churton Collins
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.