Πως φαντάζουν οι φάροι σα φαντάσματα

Λένε πως η ζωή πάντα σου φέρνει αυτά που σου χρειάζονται κι όχι αυτά που θέλεις ή θεωρείς πως αξίζεις.. άλλοι πάλι λένε πως πάντα ο καθένας παίρνει αυτό που έδωσε, είτε αυτό είναι καλό είτε αυτό είναι κακό. Δε συμφωνώ ούτε με το ενα, ούτε με το άλλο νομίζω.
Νομίζω οτι παίρνεις πάντα αυτό που ζητάς, σε συνάρτηση βέβαια με το από ποιον το ζητάς. 

Αν κι έχω μάθει πλέον να μην έχω ούτε "πάντα", ούτε "ποτέ" κι όλα αυτά κλωθογυρνάνε στο κεφάλι μου, κοιτώντας πίσω βλέπω οτι τα σημάδια υπήρχαν. Ήταν εκεί σου έκλειναν το μάτι, σου χαμογελούσαν ή σου ξίνιζαν κι εσύ απλά δεν είχες μάτια να τα δεις. Είμαι σίγουρη πως θα συνφωνήσεις μαζί μου

Είναι αυτό που λένε να 'χεις μάτια ανοικτά. Ή αυτό που άλλοι αποκαλούν ένστικτο. Αν εμείς επιλέγουμε να μη το εμπιστευόμαστε ή να κοροιδεύουμε τον εαυτό μας δε φταίει κανένα κάρμα, κανένας άλλος. Φταίνει οι επιλογές και οι αποφάσεις μας.

Όταν λοιπόν σου έρχεται αυτό που ζητάς μη κλαις, μη σκυλιάζεις, μη πελαγώνεις.. το ζήτησες, το πήρες, ζήσε με αυτό και θα σε πάει μπροστά. Οτι κάνουμε σε αυτή τη ζωή δε το κάνουμε από εκδίκηση σε έναν ανύπαρκτο εχθρό, ούτε γιατί πληγωθήκαμε, το κάνουμε γιατί αυτό πραγματικά έχουμε ανάγκη. 


Η ανάγκη σου ήταν να με σκοτώσεις κι αυτό έγινε κι έτσι εγώ σαν φάντασμα τώρα γυρνώ
Σε κείνη τη θάλασσα που από φόβο δε βούτηξες