Διαστάσεις, ενίοτε οι πραγματικές

Απομεινάρια μιας Κυριακής

> 17 παιδιά απολαμβάνουν κάθε μέρα ποιότητα ζωής, χάρη στους γονείς τους και ανθρώπους που δίνουν
> 14 άνθρωποι άκουσαν "ευχαριστώ" για τον κόπο τους
> 28 ζευγάρια μάτια άνοιξαν, 14 καρδιές κλώτσησαν
> 2 οργανώσεις πέτυχαν το σκοπό τους 

> Χιλιάδες κόσμου, χιλιάδες στο δρόμο, στην παραλία, στο άγαλμα
> Χιλιάδες επίσης στους καναπέδες, στα φαγαδικα, στα καφε
> 'Ενα (τουλάχιστον.. ) σπίτι-μνημείο κληρονομιάς κάηκε
> Κανένα μέσο δεν το επικοινώνησε

> Ένας στυλος StoP έπεσε
> Ενας μεθυσμένος τράκαρε και χτύπησε στο κεφάλι
> Ενας είπε "αφήστε τον, θα μπορούσε να είχε σκοτώσει το παιδί ή τη γυναίκα μου"
> Κανείς δεν μίλησε, άνθρωποι κοιτούσαν πίσω από κουρτίνες

Μόνο ένα παληκάρι βοήθησε. 
Σε αυτό στηρίζομαι, σε αυτό πιστεύω.
Όσο υπάρχουν τέτοια παληκάρια, ο κόσμος θα γίνεται καλύτερος χωρίς να μας νοιάζει πως τον αποκαλούμε 

"..κι εγώ δεν έχω για νοίκι.."
Ευτυχώς άρχισε να βρέχει.