Στις κορυφές

Καμιά φορά είναι ωραίο να βλέπεις από ψηλά τα πράγματα, αυτές οι αεροφωτογραφίες είναι από τις αγαπημένες μου. 

Να πω την αλήθεια, τώρα που το σκέφτομαι επιβάλλεται κάποια στιγμή στη ζωή μας να ανεβούμε ψηλά.. σε ένα βουνό, σε έναν πύργο, σε μια ταράτσα και να κοιτάξουμε κάτω. 
Κάνει καταστάσεις, πρόσωπα και εικόνες να φαίνονται μικρά, πολύ μικρά και αντιστρέφει τους όρους. Οτι σου φαινόταν τεράστιο και ανυπέρβλητο, τώρα σου φαίνεται μικρό και μπορείς να το κρατήσεις στο χέρι σου. Εκείνη την ώρα δε φοβάσαι κάτι έστω κι αν σε φόβιζε πριν. 

Από την άλλη, νιώθεις εσυ τόσο μεγάλος που θαρρείς έχεις μια δύναμη να τα αλλάξεις όλα, να περάσει το χέρι σου από πάνω και να τα σύρει αλλού. Αλλάζει η ομορφιά τους, αλλάζουν τα περιβλήματα, αλλάζουν τα συναισθήματα που σου προκαλούν και το πως νιώθεις εσύ ανάμεσα τους. 
   
Ακόμη ακόμη αν θες, μεγαλώνει τον ορίζοντα σου, βλέπεις πόσο μεγάλα και σπουδαία είναι αλλά δεν σε τρομάζει γιατί το ίδιο μεγάλος είσαι κι εσύ, είσαι κι εσύ ψηλά. Στην ουσία, το μόνο που έχει αλλάξει είναι ο τρόπος που τα κοιτάς. Κι έχουν μια ομορφιά μαγική γιατί μέχρι τώρα έβλεπες κομμάτια τους, ενώ τώρα βλέπεις το σύνολο τους, το πως χωράνε σε έναν ολόκληρο κόσμο και πως ακριβώς βρίσκουν τη θέση τους μέσα σε αυτόν. 

Αυτό οφείλεις να κάνεις που και που. 
Να ανεβαίνεις ψηλά, να σου φαίνεται η γη μια ζωγραφιά




Venice, Italy