Καμιά φορά

Καμιά φορά, οι ευκαιρίες που περιμένεις έρχονται στις πιο απλές περιπτώσεις. 
Έχω μια περίεργη ανακούφιση αυτές τις μέρες επειδή -εκ των πραγμάτων- κάτι δεν μπορώ να κάνω. Είναι μεγάλο θέμα τελικά να παίρνεις αποστάσεις από αυτά που σε ζορίζουν κι όταν αυτό συμβαίνει χωρίς κανένα ιδιαίτερο λόγο, είναι σαν αποκάλυψη. 
Για παράδειγμα, είναι εδώ μια φίλη κι εγώ αγχώνομαι "άντε γιατί δεν πάμε για καφέ, γιατί δεν ενδιαφέρεται, γιατί δεν με ψάχνει, πότε θα βρεθούμε, ωχ τώρα δεν μπορώ, ωχ τώρα δεν θέλω αλλά ας πάω μωρέ" γιατί-γιατί-γιατί και χίλιες μύριες σκέψεις και υποθέσεις και λοιπές θεωρίες. Ενώ τώρα που  οι περισσότεροι βολτάρουν, τώρα που είμαι "μοναχιά" σε μια πόλη όπου ακούς τον αέρα να κυλάει τη νύχτα, είμαι πιο ήρεμη..  παίρνω αποστάσεις και σκέφτομαι πιο καθαρά. 
Κατανοώ τα περισσότερα γιατί και πως κι είμαι πιο ήρεμη..
Κι όταν βολτάρω κι εγώ, είναι πιο όμορφα και το ευχαριστιέμαι περισσότερο! 

Έχω μια περίεργη ανακούφιση αυτές τις μέρες.
"Θα μ'αγαπάς όταν δεν θα με χρειάζεσαι" είχα ακούσει. Ταιριάζει.