Μη το φαντάζεσαι, Ζησ' το

Ξύπνησα 5 το πρωί κι έγραψα. 
Με αγαπάνε, συμφωνούν και το δημοσίευσαν.

"Η περιουσία μας είναι ότι έχουμε δει, ότι έχουμε αισθανθεί, ότι έχουμε ακούσει κι ότι έχουμε αγγίξει. Οι τόποι που έχουμε ταξιδέψει κι εκείνοι όπου πάντα θα γυρνάμε."

Μη το φαντάζεσαι, Ζησ' το  στο ιστολόγιο του Eternal Radio.  



Σήμερα είναι από τις μέρες που στο ξημέρωμα όσο κι αν έκλεισες τα μάτια, δεν έχεις κοιμηθεί. Κάνω την κλασσική μου βόλτα στο μέσο, κάτι συνέβη χτες και με τάραξε. Ζυγίζω τα αποτελέσματα και η γεύση που μου αφήνει δεν είναι καλή. Δεν με βοήθησε, δεν με πήγε μπροστά.

Παρατηρώ γι’ άλλη μια τους ανθρώπους.. φωνάζουν, μιλάνε διαρκώς, εικόνες, φωτογραφίες, κρυμμένα νοήματα, λέξεις πίσω από ορνιθοσκαλίσματα που διαβάζεις και δεν μπορείς να φανταστείς, λόγια άλλων σε εισαγωγικά, ο καθένας αφήνει το σημάδι του κενό, μια συνεχής οχλαγωγία δίχως συνοχή, δίχως ουσία, λέξεις, τραγούδια, κριτική κι άλλες λέξεις κι άλλα τραγούδια και μια ακόμη φωτογραφία και μια ακόμη εικόνα κι ένα κάτι που είπε κάποιος και τους άρεσε, κάτι τους μίλησε στην καρδιά, μια φασαρία να προλάβουν να δείξουν, να πουν, να εκφράσουν…

Τι να εκφράσουν άραγε.. τι δύναμη δίνει το μέσο; που είναι η φωνή, η χροιά, ο τόνος, όλα αυτά που βγαίνουν από μέσα σου, που είναι το άγγιγμα, η ζεστασιά του ανθρώπου δίπλα σου, που είναι η αγκαλιά, που ο θυμός σου, που η αγανάκτηση, η απογοήτευση, που είναι ο ανθρώπινος παράγοντας.. Εκτίθενται κι εκθέτουν σε μάτια που δεν αξίζουν να βλέπουν τα μέσα τους…

Αρνούμαι.. αρνούμαι να μείνω σε δυο διαστάσεις.. αρνούμαι να κλειστώ σε μια οθόνη, να μην ανθίσω, να μη δείξω τα χρώματα μου, να κάνω φασαρία. Φασαρία κάνουν οι τενεκέδες οι άδειοι κι εγώ είμαι ποτήρι του κονιάκ τόσο γεμάτο που ξεχειλίζει.. Μετρημένα πράγματα, λέξεις με ουσία, δεν θέλει πολλά.. Έχω βιώσει συναισθήματα για 10 ζωές, στιγμές που αν πέσουν σε αδιάκριτα βλέμματα θα καούν όπως τα αρνητικά μιας φωτογραφίας στον ήλιο. Ζωή μοιρασμένη με αυτούς τους λίγους, τους μετρημένους στα δάχτυλα που έρχονται με καθαρές κι ειλικρινείς προθέσεις. Ζωή που δεν χρειάζεται να φωνάξω, ο χορτάτος δεν φωνάζει για φαί.

Εμπιστοσύνη, σεβασμός, ειλικρίνεια και συζήτηση.. κουβέντες σε παγκάκια, σε καρέκλες, σε τηλέφωνα ακόμα και σε κρεβάτια, ουσιαστικές.

Χάδια κι αγκαλιές και χαρές και γέλια. Σχέσεις ανθρώπινες, σχέσεις με οντότητες. Οι άνθρωποι σου είναι αυτοί που είναι δίπλα σου, που τους ακούς, τους γεύεσαι, τους φιλάς, τους μιλάς. Που μπορείς μαζί τους να κάνεις τις βόλτες σου και να μοιραστείς τα πάντα, από τα πιο μικρά μέχρι τα πιο μεγάλα. Να είσαι ευτυχής με αυτούς τους λίγους που σου λένε «Θέλω να σε δω» και το πραγματοποιούν. Κι αν για οποιοδήποτε λόγο δεν μπορούν, να επιλέγεις να προχωράς.

Λέγεται ΖΩ.

http://eternal-radio.net/mi-to-fantazesai-zisto/