Η Διαφορά

Πότε είναι η εποχή που συνήθως αλλάζεις κάτι; Όταν πιέζεσαι.

Είναι φορές που πιέζεσαι από μόνος σου, είναι φορές που σε πιέζουν οι καταστάσεις και είναι και φορές που σε πιέζουν οι άλλοι. 

Εγώ στη ζωή μου πιέζομαι γενικά έτσι όπως έχω αποπροσανατολιστεί η χαζή. Έχω καταλήξει οτι αυτό συμβαίνει γιατί έχω υιοθετήσει αυτή την παιδικότητα του "έχει ο Θεός", την οποία σίγουρα αντλώ από τη στήριξη που λαμβάνω από τους δικούς μου ανθρώπους. Κοιτάξτε τώρα να δείτε όμως πράγματα που συμβαίνουν: βρέθηκε ένας άνθρωπος να προσπαθεί να με πείσει οτι το να με στηρίζουν οι γονείς μου, οι φίλοι μου, οι γνωστοί μου, οι "φίλοι" μου, οι συγγενείς μου δεν είναι υποχρέωση, δεν είναι ανάγκη τους και είναι κάτι που θα έπρεπε να συμβαίνει αφού πρώτα μου βγάλουν το λάδι για να πειστούν οτι το αξίζω. Κοίτα να δεις...

Δεν λέω οτι είναι υποχρέωση κανενός να στηρίζει κανέναν. Δεν λέω οτι είναι ευθύνη κανενός να στηρίζει κανέναν. Δεν λέω οτι αυτό που κάνω εγώ, το να μοιράζω στήριξη, υποστήριξη, καρδιά, μυαλό, χώρο, χρόνο και φαιά ουσία σε όποιον με προσεγγίζει ώστε να γνωριστούμε είναι απαραίτητα καλό. Γιατί κι εγώ πιθανότατα δεν προστατεύω τον εαυτό μου από κακοτοπιές που ίσως αν έδινα λίγο περισσότερο χρόνο στην όποια σχέση, να τις γλίτωνα. Αλλά ειλικρινά πόσο μπροστά σε πηγαίνει το να είσαι τόσο επικριτικός, να "κρατιέσαι" έτσι "πίσω" και να προσπαθείς συνέχεια να αποδείξεις τον εαυτό σου ή να ζητάς  από τον άλλο κάτι αντίστοιχο..;

Πως μπορεί μια σχέση να προοδεύσει όταν από το ξεκίνημα της, θέτεις εαυτόν υπό αμφισβήτηση, συνεχή κρίση και κριτική; Ακόμη κι ενώπιον της δικαιοσύνης όλοι είναι αθώοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου, πως υπονομεύεις τον εαυτό σου μέσα σε κάτι τόσο σοβαρό όσο οι σχέσεις έχοντας την πεποίθηση οτι εξ αρχής δεν αξίζεις να σε εμπιστευτούν..;

Όχι λοιπόν, αποφάσισα να κάνω τη διαφορά. Συνεχίζω να πιστεύω στους ανθρώπους, στην καλοσύνη τους, στην ευγένεια τους, έχω πίστη βρε αδερφέ! Δεν θέλουν όλοι να σε φάνε, δεν θέλουν όλοι να σε εκμεταλλευτούν ή να σε πληγώσουν, μερικοί είναι κοντά σου γιατί απλά γουστάρουν την παρέα σου και μπορούν να σε αγαπήσουν όπως είσαι! Και γουστάρουν να σε φροντίζουν και γουστάρουν να σε περιποιούνται και γουστάρουν τη δική σου αγάπη κι όλα αυτά χωρίς να περιμένουν ανταπόδοση! Γιατί έτσι! 

Αλλά: αποφάσισα κι εγώ να μην πιέζομαι, να χαλαρώσω, να δίνω το χρόνο που λέγαμε πριν και να αφήνω τα πράγματα να εξελίσσονται για να έχω οπτική της πραγματικής τους διάστασης. Και κυρίως να μην αλλάξω για κανέναν. 

Τα 'πα με τον εαυτό μου (και με 3-4 καινούριους και πολλά υποσχόμενους φίλους) και τ' αποφάσισα. Κι όταν αποφασίζω εγώ για μένα, ξέρετε τι γίνομαι, ε;

* να το προσέξεις κι εσύ αυτό μωρό μου...