Ο τρόπος σου.

Με έσπασες, με κομμάτιασες.
Με αρνήθηκες, έφυγες.

Κι όπως με σκότωσες, πέθανες..

Το είδωλό σου στους καθρέφτες των ματιών μου, το έβλεπες; Τι σκότωσες, τι απαρνιέται αυτή η φύση σου, ξέρεις;

Με αρνήθηκες, έφυγες.

Αλλά έφυγες κυνηγημένος, από την ίδια  τη σκιά σου στη γωνία, μη τυχόν και σε προλάβει και σε σταματήσει και σε ρωτήσει που πας και σε γυρίσει. Οι σκιές όμως, είναι το άλλο μισό του εαυτού μας.. είναι το φως που θέλουμε να γίνουμε.

Τελειώσαν οι μεγάλες κουβέντες σου, τελείωσαν οι μικρές κραυγαλέες σιωπές μου.

Το είδωλό μου στους καθρέφτες των ματιών σου το έβλεπα.
Ξέρω τι πάθαμε..

Σπάσαμε και βγήκαμε καινούριοι.