Δλδ, τα βασικά : ασφάλεια-τροφή-αγάπη. Και που θα πάει αυτή η δουλειά; γιατί εσύ, όποιος κι αν είσαι, αργείς. Κι αργείς χαρακτηριστικά κι εγώ σκορπίζομαι.
Μου λείπουν οι αγκαλιές κι όλα αυτά που ονειρευόμουν οτι θα κάναμε όταν.. Όταν τελοσπάντων, αποφάσισα το βήμα.
Είχα όνειρα, όμορφα και μεγάλα κι ας μη πραγματοποιήθηκαν, εγώ τα θυμόμουν και τα θυμάμαι κάθε στιγμή.
Αυτό είναι το νόημα άλλωστε, όσο κι αν κάποτε, κολλήσεις σε κάτι που δεν ικανοποιεί τα όνειρά σου -έστω και θελημένα - να μη τα αφήνεις πίσω. Μπορείς να παρασυρθείς αλλά τα όνειρα λένε, εκδικούνται.
Μια ωραία μέρα σου χτυπάνε την πόρτα του μυαλού που είχες κλείσει. Πρώτα σαν εικόνες στο δρόμο, μετά σαν φλασαρισματα την ώρα που χαλαρώνεις, έπειτα σε τυχαία γεγονότα, σε περιγραφές στις σελίδες ενός βιβλίου, σε ανθρώπους γύρω σου..
Και θυμάσαι.
Και νιώθεις και πάλι έτοιμος.
Οπότε, άντε μην αργείς και όπως θα 'ρχεσαι, φέρε κι εκείνη την κρέπα.
Ξέρεις.. νουκρέμα-μπανάνα-μπισκότο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.