Αγάπη με το ζόρι
αγάπη με το ζόρι, όχι δεν γίνεται εννοείται.
Το μόνο που χρειάζεται για μένα είναι να στηρίζεις τις επιλογές σου. Την επιλογή της καρδιάς σου, της καύλας σου , του μυαλού σου. Να λες "αυτόν/αυτήν θέλω" και να το εννοείς. Τα εύκολα, τα βατά, τα "πρότυπα" είναι για τους μέτριους.
Για τους μεγάλους, τους σοβαρούς είναι τα ουσιώδη.
Αν βρεθεί κάποιος να σου πει το οτιδήποτε γι αυτό που αγαπάς, πρέπει να μπορείς να τον αντιμετωπίσεις. Να το υπερασπιστείς και να το εξυψώσεις, να του δείξεις πόσο το γουστάρεις.
Η καρδιά μου φτερούγισε διαβάζοντας αυτό το κείμενο, αναγνώρισα τον εαυτό μου. 'Όχι γιατί είμαι από κείνους που χρειάζονται εντάσεις για να νιώθουν ζωντανοί αλλά γιατί ξέρω τι σημαίνει να υπάρχουν άνθρωποι που σε κάνουν να ΘΕΛΕΙΣ να ζεις και να εξελίσσεσαι, να γίνεσαι καλύτερος.
Γι αυτό όταν κάτι πρωτόγνωρο σου τυχαίνει, συμβαίνει ή βάλε όποιο άλλο ρήμα θες, το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να βουτήξεις μέσα του.
Και μάλιστα με τα μάτια ανοιχτά για να μη χάσεις το θέαμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.