Ματαιότης ματαιοτήτων.. τα πάντα (;)

Αυτές τις μέρες, βαριέμαι να γράψω. 

Βασικά, τον τελευταίο καιρό είναι λίγα τα πράγματα που με ενθουσιάζουν. 

Όχι πως δεν είναι γεμάτες οι μέρες μου αντίθετα, τρέχω και δεν προλαβαίνω σε όμορφες δραστηριότητες, ενδιαφέρουσες με ωραίους και ενδιαφέροντες ανθρώπους.. αλλά μια κούραση ψυχική, μια συνεχής τρεχάλα στο νου μου και μια αγωνία στα μάτια μου κάνει μπαμ από χιλιόμετρα.

Εντούτοις, οι φίλοι μου λένε οτι είμαι σε καλό δρόμο: όταν αμφισβητείς τα πάντα και τείνεις να παρατηρείς ματαιότητα σε όλα λένε, είσαι σε καλό δρόμο. Γιατί τότε, λένε ανακαλύπτεις την ουσία.  

Μάλιστα..

Τι να πω εγώ τώρα, να αμφισβητήσω τους γνώστες;