Όραμα και ποιότητα

Όταν ξεκίνησα αυτό το blog, ήμουν χαμένη σε σκέψεις, σε συναισθήματα, σε πράγματα που μου συνέβαιναν για πρώτη φορά και δεν περίμενα να ζήσω, σε πράγματα που ήθελα να ζήσω αλλά δεν μπορούσα, σε πράγματα που ήθελα να κάνω και άλλα πολλά. 
Γενικά ήμουν χαμένη.
Από τότε έχουν συμβεί πολλά.. γεγονότα, συναντήσεις, επιστροφές, αποχωρήσεις, καινούριοι άνθρωποι, καινούριες ασχολίες, καταστάσεις, απογοητεύσεις κ.ο.κ.
Δεν είναι οτι και τώρα δεν είμαι χαμένη ή μπερδεμένη.. Είναι οτι τώρα έχω φτάσει σε ένα σημείο να αναγνωρίσω τι είναι αυτό που δεν θέλω και δεν χρειάζομαι στη ζωή μου.  Κάπου διάβασα οτι αν δεν ξέρεις τι θέλεις, καλό είναι να ξέρεις τι δεν θέλεις. Κάτι τέτοιο, από τη μία είναι καλό για να ξέρεις τι πρέπει να αποφεύγεις, να ξέρεις να διακρίνεις τα σημάδια, να έχεις μάτια κι αυτιά ανοιχτά ωστόσο όπως λέει η "μεντορισσά" μου, είναι λάθος γιατί έτσι επικεντρώνεσαι σε αυτό που δεν θέλεις και το ελκύεις /προκαλείς. Είναι κάτι αντίστοιχο με την ευθυγράμμιση που έλεγα σε παλιότερο κείμενο και τότε δεν μπορούσα να κατανοήσω..  
Μία ακόμη φράση που δεν μπορούσα να κατανοήσω ήταν το "κοιτά εκεί που θέλεις να πας γιατί αλλιώς θα πας εκεί που κοιτάς". Αναρωτιόμουν αν το "εκεί που κοιτάς" έχει να κάνει με το "δεν ξέρω τι θέλω" γιατί δεν ήξερα καν που κοιτούσα. Που σαφέστατα έχει να κάνει με αυτό. Πράγματι, αν δεν έχεις σαφείς στόχους - κι άντε σαφείς και τελείως συγκεκριμένοι ας μην είναι γιατί τότε είναι και περιορισμένοι - τότε οι συνθήκες και οι πράξεις σου μπορεί να σε πάνε πολύ μακριά από αυτά που ήθελες για σένα. 
Άρα το ιδεατό είναι να ξέρεις τι θέλεις. Μόνο τότε θα ξέρεις που θα κοιτάξεις για να το βρεις. 
Επίσης σημαντικό στην όλη διαδικασία είναι να είσαι αποφασισμένος να αφήσεις ότι σε κρατάει πίσω και να προχωράς με σταθερά βήματα. Να μην είσαι ανυπόμονος και να είσαι επικεντρωμένος. Να μην βιάζεσαι, να προχωράς βήμα βήμα. 
Όταν δε, ξεκινάς μια τέτοια διαδικασία πρέπει να είσαι κι έτοιμος για όλα, για παθήματα, για μαθήματα κι ενίοτε για χαστούκια αν δεν παίρνεις το μάθημα με την πρώτη (πάλι λόγια της μεντόρισσας, σοφή αυτή η γυναίκα). Αλλά να μη σταματάς, να συνεχίζεις το δρόμο σου και να μη στεναχωριέσαι γι αυτά που αφήνεις πίσω γιατί έτσι πρέπει να γίνει. 
Είναι μια περίοδος αυτή που ζούμε επαναδιαπραγμάτευσης, επαναπραγμάτωσης κι επαναπροσδιορισμού, μέσα από συζητήσεις καταλαβαίνω οτι όλοι λίγο πολύ, έτσι νιώθουμε. Δεν είναι κακό, απλά ας προσέχουμε κι ας μη ξεχνάμε οτι μέσα στο γενικό χαμό της εποχής και της κρίσης αυτό που έχει σημασία είναι να παραμείνουμε πιστοί στις αξίες και το προσωπικό μας όραμα. Πρωτίστως στην ποιότητα μας όμως.. γιατί ακόμη κι αν η ιστορία δείχνει τι άνθρωπος είναι ο καθένας, στο τέλος της ημέρας το ταξίδι είναι που μετράει κι όχι η Ιθάκη. 

Προσοχή στην ποιότητα. Σε όλα.