Είμαι εδώ σήμερα, μεσημεράκι, ώρα και μέρα που οι περισσότεροι είτε κοιμούνται είτε δεν έχουν σηκωθεί από το τραπέζι είτε είναι αραχτοί σε κανένα καφέ.
Εγώ υπό συνθήκες είμαι μόνη κι από την ώρα που σηκώθηκα, σκέφτομαι τι έχω να κάνω.
Έχω πολλά να κάνω. Πραγματικά πολλά και σημαντικά, έχω να φροντίσω το χώρο που ζω για να βοηθηθώ να είμαι ήρεμη, έχω "να δω τα πλάγια μου" που λέει και η μάνα μου...!
Τίποτα δεν έχω κάνει ακόμη κι ας πέρασαν 4-5 ωρίτσες.
Υποτίθεται οτι τις Κυριακές είσαι χαλαρός, είναι οι μέρες που ξεκουράζεσαι και το μυαλό σου ηρεμεί με όμορφες παρέες, με νωχελικούς ρυθμούς κι όλα αυτά τα κοινότυπα για τους πολλούς.
Υποτίθεται οτι οι Κυριακές είναι για να κατεβάζεις τις στροφές του νου σου, να οργανώνεσαι και να παίρνεις δύναμη για την επόμενη εβδομάδα.
Δεν έχω καταφέρει ακόμη ούτε να σκεφτώ, ούτε να οργανωθώ και κυρίως ούτε να ξεκουραστώ, πως γίνεται κάθε Κυριακή το ίδιο πράγμα;
Τι χάνω, τι δεν κάνω καλά; Χάνω μήπως τη μοναδική ευκαιρία μέσα στη βδομάδα να χαλαρώσω; Πως χαλαρώνουν οι υπόλοιποι, είναι κανένα κουμπάκι αυτό που με το που ξυπνάς πρωί Κυριακής πατιέται από μόνο του και μπαίνεις σε ανάλογο mood;
Εγώ χαλαρώνω μέσα από τις δραστηριότητες μου, παθιάζομαι και τα πράγματα μου βγαίνουν πιο εύκολα, χωρίς να με κουράζουν. Όλες τις μέρες. Βρίσκω χρόνο να κάνω αυτά που μου αρέσουν, φτιάχνω χρόνο για να χωρέσουν κι άλλα τόσα. Αλλά αυτός ο καταναγκασμός της χαλάρωσης της Κυριακής με κουράζει.
Όλα τα καλά να τα βολέψεις σε μια Κυριακή; Γίνεται; Δεν γίνεται!
Γιατί αν τα βολέψεις σε μια Κυριακή τι σου μένει για την υπόλοιπη βδομάδα...;
Μη τα αφήνεις όλα για τις Κυριακές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.