Όλα τα Αλλιώς και Το Αλλιώς μου.

'Ολα τα αλλιώς δίχως νόημα. Καταλήγουν σε ένα εγώ χωρίς σκοπό και σε ένα εσύ μισό.

Σημαδιακό, μα γι' άλλους ανεπίτρεπτο.

Αλλά στάσου. Τι ξέρουν αυτοί οι άλλοι από έρωτες; 

Μόνο αυτούς που στη λέξη "ερωτεύτηκα" χαμογελούν, μόνο αυτούς να ακούς.

Αυτοί ξέρουν. 

Δεν μπορεί...

Καμιά φορά απορώ για τα πόσα μου έχεις μάθει.

Τώρα ας πούμε, ξέρω.
Ξέρω πως έχω κάνει κι εγώ λάθη, πολλά.

Πως η απάντηση στο "΄Χρειάζεσαι κάτι;" είναι "Εσένα και τις αγκαλιές σου".

Ξέρω και το πως να είμαι ειλικρινής, κυρίως με μένα. 
Και πως να μη φοβάμαι.
Πως το συγνώμη τελικά ίσως να μην αξίζει και πολύ, γιατί μπορεί κανείς να συγχωρεί, ίσως όμως δεν μπορεί να ξεχάσει. 

Και ξέρω πως όλα όσα σε θυμίζουν είναι αυτά που θα με/μας πάνε παρακάτω, ακόμα κι αν το παρακάτω είναι κάτι λίγο σαν παραπέρα. 


Κι αφού έμαθα όλα αυτά, τώρα θέλω να ρωτήσω κάτι άλλο.
Τι άλλο έχεις να μου μάθεις; γιατί δεν μπορεί...